Als alles leren is bestaat mislukken niet meer (Ben Tiggelaar in het boek Dromen, Durven, Doen)
Ook dit boek gaat niet over Karate maar deze zin bracht me wel bij Karate. Immers Karate is een leven lang leren en er is geen eindpunt aan dit leren. Maar als alles leren is is verliezen in een wedstrijd of fout gaan bij een Kata of iets niet goed doen tijdens de les dus nooit mislukken. Want bij Karate is toch alles leren. Je kan dus bij het doen van Karate nooit mislukken toch?. Laat me weten wat jij vind. (november 2006)

Golden Coaches
De afgelopen twee maanden hebben 14 prijzen gehaald als Karateschool bij diverse grote toernooien. De IMAF NK 7 stuks, de SJK All styles open Semi Contact, 3 stuks en de 13e Open Eindhovense 4 stuks. Een buitengewoon goed resultaat als je nagaat dat we er steeds maar met zo’n 6 deelnemers naar toe gaan.
Geen wonder dat Peter en ik na de laatste wedstrijdjes op weg naar huis gekscherend tegen elkaar zeiden: “We zijn een soort golden coaches”.
Misschien wat overdreven maar toch doen we het niet gek. Als je ziet dat we ons tussen veel grote scholen met vaak meer deelnemers en meer trainingsuren we toch meer dan alleen maar meedraaien geeft dat je toch een goed gevoel. Ons wedstrijdteam traint 2 uur per week en het zijn niet alleen maar toevalligheden. Al jaren draait ons kleine wedstrijdteam aan de top mee en dan ga je toch denken, “we doen het niet slecht als trainer en coach”
Misschien dat andere coaches of wedstrijdmensen hier eens op willen reageren, stuur gerust een mailtje met jou gedachten hierover (mei 2006)

Focus
Focus op je doel, focus op je tegenstander, iedereen heeft dat wel eens gehoord om gezegd, maar wat is focussen nou eigenlijk en waarom gaat dat dan niet vanzelf?
In de les zie je veel verschil tussen Kihon, Kata en Kumite . Dat laatste doe je natuurlijk meestal met een partner, maar die eerste twee doe je alleen. Zie die denkbeeldige tegenstander, mik op je eigen hoofd of buik, zie jezelf in de spiegel.
Allemaal kreten die het doel hebben om je te concentreren op dat ene punt waar je scored of je tegenstander uitschakeld. Hoe komt het dan dat veel leerlingen te hoog of te laag, te veel naar links of naar rechts stoten of trappen? Is dat gebrek aan concentratie, gemis aan ervaring (mensen die veel wedstrijden draaien doen het immers vaak beter of meer vanzelf) of is dat misschien dat je een 'timmermans' oog mist.
Als laatste denk ik dat afstand inschatten ook bij het focussen hoort, maar wat denk jij? (maart 2006)

Sterke standen
Shotokan Karate is onder andere bekend vanwege z’n sterke standen. Maar wat zijn nu eigenlijk sterke standen. Ik hoor sommigen nu zeggen, lage en diepe standen en tegelijkertijd hoor ik zeggen ‘ dat is onzin’. Is een diepe zenkutsu dachi nu sterker als een vrij hoge sanchin dachi? Is een lage stand in het shotokan nu sterker als een niet zo lage stand in bijv het boksen.
Ik ga hier geen antwoord op geven, maar wel wil ik de volgende argumenten neerleggen om hier eens over na te denken.
- Een sterke basis is belangrijk om daar vanuit sterk te kunnen trappen of stoten.
- Lage standen zijn toch niet voor niets ‘uitgevonden’ in het Karate.
- Als je echt aan het vechten bent ga je toch ook niet in lage standen staan.
- Als je je zwaartepunt lager kan leggen sta je beter in balans.
- Als je laag staat ben je minder flexibel
Dit zijn zowel argumenten voor als tegen, maar feiten zijn dat een goede basis, balans, kracht en flexibiliteit belangrijk zijn. Denk er eens over na en geef je commentaar. (sep. 2005)

Vallen en opstaan
Hoe weet je nu of je goed getraind bent of goed getraind hebt. Onlangs zag ik op TV het kunstrijden op de schaats. Sowieso vergt zoiets natuurlijk al een meer dan normale training om zoiets op de schaats te kunnen, maar wat me toen opviel is dat er iemand viel, gelijk weer opstond en verder ging met zijn kuur. Natuurlijk wist deze persoon dat hij nooit meer eerste kon worden, maar de discipline, de drive en het automatisme waarmee hij doorging bewees voor mij dat deze persoon kei en keihard getraind had en nooit zou opgeven ook als hij viel. Daarnaast vind ik het dan ook een kunst om precies verder te gaan waar je viel, zonder verdere hapering. Voor Karate moet het eigenlijk net zo zijn. Of je nu een Kata loopt en even de fout in gaat of een moment van onoplettendheid bij Kumite. Dat het kan gebeuren weet iedereen, maar om dan toch weer 100% door te gaan, lukt nog niet altijd en dan denk ik, hij of zij heeft nog niet genoeg getraind (maart 2005)

Kennis is macht
Pas geleden hadden we weer de halfjaarlijkse examens. Dit keer van wit t/m blauwe band met slip) In het algemeen ging het redelijk naar verwachting en al zie je dat de nieuwe mensen natuurlijk nog niet de benamingen kennen viel het ons toch op dat ook de ‘ hogere’ oranje, groene, blauwe banden vaak niet wisten hoe een techniek heette.
Dit maakt iemand dan weer zenuwachtiger dan nodig en voel je je als kandidaat soms wat machtelozer. Ons advies is dan ook altijd om te zorgen dat je alle termen (die je moet kennen) ook goed weet, zodat je daar niet over na hoeft te denken en dat je meer ‘ macht’ hebt over je eigen examen.
Dus nu eigenlijk iets over ‘ niet nadenken’. (Dec. 2004)

Expressie
Een uitdrukking op je gezicht, een houding en een beweging. Noodzakelijk om te imponeren, te overbluffen en te winnen.
Expressie zorgt ervoor dat je niet gepest wordt, dat je een Kata goed loopt en dat je een Kumite partij kan winnen. Expressie toont inzet en zelfvertrouwen. Expressie is dus noodzakelijk voor Karate .
Vind je dit ook of juist niet, reageer dan door op het mail icoontje te drukken. (Nov. 2004)

Balans
Vaak wordt er bij Karate gezegd dat balans zo belangrijk is. Onlangs dacht ik daar weer over na en eigenlijk kwam ik tot de conclusie dat ONbalans nog veel belangrijker is. Is dat nu tegenstrijdig?
Naar mijn idee niet. Natuurlijk is balans voor jezelf belangrijk maar is het niet zo dat het uit balans brengen van je tegenstander nog veel belangrijker is om te winnen. Fysiek en mentaal uit balans brengen van je tegenstander is volgens mij de sleutel voor een overwinning
Denk daar eens over na en laat eens horen wat je er van vind (oktober 2004)

Effectief of show?
Vele leraren en stages behandelen een Kata of een deel daarvan en geven de meest effectieve manier om (dat deel) uit te voeren.
Ook wij, Peter en ik, vaak samen met Richard bekijken Kata en proberen een zo goed mogelijke ‘vertaling’ te maken cq te geven.
Toch valt het niet altijd mee en lukt iets soms wel en soms ook weer niet. De bunkai die tegenwoordig gevraagd wordt bij wedstrijden en examens, de stage van Vince Morris onlangs maar ook een film van Jet Li die ik pas zag brachten me weer aan het denken.
Een stoot naar de zijkant van de nek, meestal zeer effectief, kan bij een hele sterke vent (bijv. een Mike Tyson) misschien alleen maar zeer doen. Het grijpen en draaien van de pols is heel moeilijk bij iemand met zeer sterke/dikke polsen. Een stoot of trap tegen het bovenbeen is voor een Kickboxer bijna gewenning.
Dus elke effectieve techniek is niet altijd even effectief in de praktijk, maar zoals Vince Morris terecht zei, ga niet voor één techniek maar ga door met technieken totdat de tegenstander is uitgeschakeld.
Maar wanneer zijn technieken nou effectief en wanneer wordt het show. Is zo’n kort stukje bunkai uit een Kata op zich wel zo effectief, waren de winnende landen bij het team bunkai in Madrid niet meer show?
Kortom iets waar je weer over na kan denken en als je wilt op reageren. (juli 2004)

Men kan alleen winnaar zijn als er ook een verliezer is
Deze tekst kwam ik tegen in de Taiko van juli 2004 in een stukje geschreven door Jan Bloem. Aan het eind van zijn verhaal vraag Jan Bloem om dit uit te dragen, iets dat ik graag doe.
Een waarheid zoals Johan Cruyff dit kan zeggen. Maar hoe simpel ook, het bracht mij aan het denken. Vaak genoeg zeggen wij tegen onze leerlingen dat het niet erg is om te verliezen en dat je er juist van kan leren, waarom ging iets niet of wat miste er, waarin was die ander beter etc. De volgende keer kan je dat misschien gebruiken om wel te winnen
Ik denk dat deze opmerking van Jan Bloem een goede bijdrage kan leveren tot het verwerken van een verliespartij voor zowel de karateka als zijn of haar coach.
Immers een vakantie kan je ook alleen maar hebben als je werkt of op school zit.(juni 2004)

Als je geen verwachtingen hebt kan je jezelf zijn (Shunryu Suzuki)
Alhoewel de schrijver in het boek 'Niets is zo' waarschijnlijk helemaal niet aan Karate dacht. Het boek gaat nl over Zen, bracht me dit toch aan het denken.
Immers als je bij Karate tegenover iemand staat verwacht je egenstander verdedigd, aanvalt, reageert etc. Bij Kata verwacht je misschien dat iemand (je leraar, de jury, de kijker) je beoordeeld of je verwacht vandaag dat je minstens net zo goed liep als gisteren. Maar is dat dan altijd zo?
Pas geleden zag ik de bekende voetballer Kezman. Van Kezman werd verwacht dat hij minimaal zou scoren, maar hij deed het al weken niet en de spanning (zo werd gezegd door de verslaggever) werd voor Kezman zo groot dat hij wederom niet scoorde. Later tegen een italiaanse club kreeg Kezman de bal krijgen en zonder dat hij erbij nadacht, draaide hij en schoot uit een hele moeilijke positie en hoek in het doel. Waarschijnlijk had niemand dat verwacht en ook hijzelf niet. Maar omdat hij dat niet verwachtte kon hij zichzelf zijn (zonder na te denken), een prima voetballer die prima kan scoren.
Geld dit nu voor Karate? Heb je nooit het gevoel dat je op een bokszak heel goed kan trappen en stoten en in de les met een partner dat maar niet lukt.
Heb je dan geen bepaalde verwachtingen (bijv. dat je je kan blesseren of dat die ander iets terug doet)? Is het dan niet zo dat je jezelf niet kunt zijn?
Is het niet zo dat elke dag anders is en dat je Kata die ene dag helemaal niet zo goed hoeft te zijn als die andere dag? en als je dat niet verwacht en elke keer weer 'leeg' begint, je jezelf kunt zijn en dus je je Kata weer goed loopt?
Als je geen verwachting hebt, kan je jezelf zijn. Bij Karate ook? Kan je daar over nadenken? Ik wel! (Maart 04)

100%
Als je niet 100% traint, train je dan wel? Soms moet je niet 100% fysiek gaan. Er zijn allerlei trainingsvormen waarbij je op kunt bouwen. Bijvoorbeeld stoten of trappen op 50% van je kunnen. Of een Kata rustig oefenen en zelfs 'slowmotion' sparren. Maar dan praten we over fysiek wel of niet 100%.
Hoe zit het nu met geestelijk? Onlangs in een les trainden we weer op zelfverdediging en het viel me op dat een aantal zaken niet erg realistisch gingen. Niet dat men niet met 100% snelheid en/of kracht moest stoten,trappen of verdedigen. Dat vind ik niet direct de issue. Maar geestelijk moet je dit soort zaken volgens mij 100% trainen. Dat wil zeggen dat je elke situatie als een echte situatie moet beschouwen. Wat is het effect van die aanval, van die verdediging en van die counter bij een echte situatie? En dan valt het me op dat veel mensen technisch misschien wel weten hoe het moet, maar soms meer gezellig in de sportschool staan.
Ik vind dat je altijd 100% moet trainen, geestelijk dan!. Wat denk jij ervan? reageren kan door bovenstaande mail te gebruiken. Nov 2003

'Trainen van Kata alleen beter dan in groep'
Nee ik bedoel hier niet mee dat je beter alleen kunt trainen dan in een groep. Ik bedoel hiermee te zeggen dat ik altijd het gevoel heb dat als ik alleen een Kata loop het beter lijkt te gaan en voelt gaan dan als ik in de groep loop en zeker als ik het voor een groep loop. Is dat nou zo en zo ja hoe komt dat? Of het zo is kan ik natuurlijk niet helemaal bepalen, ik zou beide momenten moeten filmen, maar op het moment dat ik mezelf ga filmen, krijg ik misschien het moment dat ik het voor een hele groep doe en gaat het dus weer minder. Maar als dat zo is, is het dan misschien spanning? Toch voel ik me niet meer gespannen als ik voor de groep in de sportschool loop. Misschien is het een vorm van spanning waardoor je het allerbeste er probeert uit te halen. Maar als het dan minder goed gaat met die spanning hoe kan ik er dan voor zorgen dat die spanning er niet meer is. Daarnaast is nog de vraag of je zonder spanning wel zo goed een Kata kan lopen. Kortom.. genoeg stof om over na te denken. (Sept 2003)

'Nieuwe exameneisen'
Exameneisen worden wel eens aangepast. Dit kan iets in de Kihon, een andere hogere Kata of iets geheel nieuws zijn bijv. Bunkai
Aan de ene kant is en blijft het lastig om te veranderen, dat is nu eenmaal menselijk. Aan de andere kant heel goed, want zoals het spreekwoord zegt, stilstaan is achteruitgaan, en soms wordt het tijd dat er eens wat anders komt. Immers dan blijf je een reden hebben om te trainen en worden ook je hersens weer eens getrained. Hoe iets verandert is een heel andere vraag. Je hoeft niet veel van iemand te zien om te weten of hij/zij wel of niet zwarte band waard is. Niet dat ik nu wil zeggen dat je Examens af moet schaffen, absoluut niet want examens is meer dan alleen maar wat techniekjes laten zien. Er zijn verschillende meningen over examens. Het kan nuttig zijn om je zenuwen in bedwang te leren houden. Het kan nuttig zijn om te zien hoe je onder druk presteert en hoe je bij vermoeidheid (door concentratie en fysieke inspanning) presteert. Maar is het goed om aan de kandidaat heel veel combinaties te vragen in de Kihon. Heeft dat een toegevoegde waarde? Is het goed om Jodan (hoge) trappen te vragen, want koppel je daarmee niet een zwarte band examen aan een maximum leeftijd? Nnaar mijn idee kan iemand van 70 jaar ook zwarte band examen doen zonder dat hij/zij Jodan moet trappen. Wat vind jij? (juli 2003)

'De kleur van je band'
Mr. Miyagi zei eens, in de film Karatekid, de band dient om je broek op te houden. Nu is dat misschien technisch niet helemaal waar, er zit tenslotte een koord in je broek, en is de band dan eigenlijk meer om je jasje bijelkaar te houden, toch zit er een diepere gedachte achter. Waarom een band en wat laat het nu eigenlijk zien. In Japan had je vroeger (en vaak nu nog) maar 2 banden een witte en een zwarte band. De witte was voor de leerling , de zwarte voor de leraar. Een beetje geent op het westerse ongeduld werd er gekeken naar verschillen in de leerlingen en zo zijn de kleuren ontstaan. Een groene band doet het al langer en kan wat meer technieken dan een oranje, een oranje meer dan een gele etc. Maar is dat nu altijd zo en is dat nu zo belangrijk om die verschillen te zien en te laten zien. Want begrijp me goed, vooral de jeugd vind het natuurlijk prachtig om weer een band of slip erbij te krijgen (of moet ik zeggen, verdienen) want dan zie je dat ze beter zijn dan hun medeleerlingen en ook geeft het voor de kinderen zelf een trots gevoel. En niet vergeten een eveneens trots gevoel voor de ouders. Maar om een lang verhaal toch iets korter te houden. Is een zwarte band nu beter dan een bruine of een blauwe? Is een 3e Dan nu beter dan een 1e Dan? Tja, en dan komt het. Ook hier zit naar mijn idee weer een Ja en een Nee. Is het nu zo dat ik als 4e Dan beter Kata loop dan elke 1e Dan of zou ik het Kumite gevecht altijd van een bruine band winnen? Nee dus! Wat is er dan zo speciaal en waarom ben ik dan hoger dan een bruine band ,1e, 2e of 3e Dan. Gewoon omdat ik het langer doe of omdat ik vaker examen heb gedaan? Voor een deel durf ik daar gerust Ja op te zeggen, maar voor een deel wil ik daar heel graag Nee op zeggen omdat ik vind dat ik er wel wat voor gedaan heb. En daar zit het nu precies. Die 4e Dan, of die hogere band of Dan zegt niet alleen iets over je technisch kunnen, maar meer over je doorzettingsvermogen in een sport, je enthousiasme en je zin om er meer mee te doen dan alleen maar fysiek bezig zijn. Het is een vorm van volwassenheid, van geestelijke groei. En dan kom je ook weer uit op het 'er nooit zijn'! Geestelijk ben je nooit uitgegroeid dus voordat de cirkel weer rond is ben je een levenlang bezig. A way of life zei Funakoshi. En ja, ik kan daar heel lang over nadenken. (April 2003)

'Netjes uitvoeren'
Waarom is netheid van technieken zo belangrijk of ... Vaak wordt er gezegd, denk aan je duim/hand, je arm op je heup, strek je achterste been, sta recht, kijk naar voren en houd je hoofd recht. Houding is zo belangrijk, maar is houding nou hetzelfde als netheid. Is die netheid in je technieken zo belangrijk. Tja... ook daar kan je weer over nadenken en een mening over vormen. Ik denk dat netheid en de tegenwoordige vorm van Karate wel degelijk samen gaan. In de Kihon omdat we moeten kunnen vergelijken of iedereen hetzelfde (= correct?) doet. In de Kata eveneens. In de Kumite wedstrijden al wat minder, maar ook daar, omdat je, in Shotokan zeker, niet zo makkelijk op effectiviteit kan worden beoordeeld en omdat er regels zijn. Een punt krijg je pas als de afstand goed is, je houding correct is en je techniek op de juiste manier wordt uitgevoerd. Daarnaast zijn er ook een aantal technieken die je niet mag maken of trappen, slagen, stoten die niet als techniek gezien worden. Echter deze netheid komt naar mijn idee voornamelijk doordat Karate een sport is geworden. Natuurlijk is houding belangrijk, maar deze kan voor iedereen anders zijn zonder dat dit ten koste zou gaan van de effectiviteit binnen het Karate. En daarom doen we het toch allemaal, of niet soms? Denk er eens over na. (oktober 2002)

'Traditie versus modern, sneller of niet'
Pas geleden was ik een aantal malen in discussie met mede leraren en leerlingen tijdens een leraren dag en een stage. Doel was onder ander om duidelijkheid te scheppen over wat nu wel en niet nodig was om een zwarte band te halen en ook te praten over en het oefenen van de nieuwe Dan (zwarte banden) examen eisen. Tijdens deze discussies bleek eens te meer de verschillen van mening over Karate. Is de een er zeker van dat Karate op de 'ouderwetse' of traditionele manier moet worden beoefend, zegt de ander wel dat juist in deze tijd Karate sneller en moderner is geworden. Wat is nu de waarheid of is deze er niet. Bepaal je als Karateka dat niet gewoon zelf? Maar als je dat zelf bepaald bepaal je dat dan ook voor je leerlingen? Of vanaf wanneer bepaald een leerling dit dan zelf? Kortom ....iets om over na te denken. (Apr 2002)

'Tijd'
Toekomst, heden en verleden. Dat is voor de meeste mensen de tijd. Pas geleden zag ik een film (natuurlijk Science Fiction) waarbij er over meerdere tijden werd gesproken. De tijd moest je niet zien als alleen nu, gisteren en morgen, maar veel gevarieerder. De laatste tijd denk ik veel na over bunkai van het Kata. Dit komt o.a. omdat er veel over gesproken wordt in de diverse Karatebonden, omdat het onderdeel van de zwarte band examens wordt/is maar ook omdat ik er al geruime tijd zelf mee bezig ben. Hoe effectief is dat Kata nu en hoe effectief het bunkai trainen. Na een aantal stages van oa Budo yoseikan meester Mochuzuki en Karate Kata wereldkampioen Milon, kwam dit voor mij nog meer ter sprake. Bunkai van Kata wordt ook vaak beoefend volgens een rechte lijn. Achteruit, stilstaan en vooruit precies volgens het figuurtje in de Kata. Maar o zo vaak komt dit niet efficient of doeltreffend laat staan overtuigend over. De kreet dat je tijd niet in een rechte lijn moest zien, bracht me aan het denken. Kata is geen rechte lijn (jawel in het figuurtje, anders wordt het een zooitje) maar niet als je het als gevecht ziet. Je tegenstander verplaatst en wijkt af van die lijn, dus als je wilt winnen, moet jij dit ook doen. Het nadenken erover vergt al veel inspanning en een hoop fantasie, het doen nog veel meer. Maar ja, alle begin is moeilijk en ik ben er van overtuigd, dat afwijken van die (tijds/Kata) lijn, efficient, doeltreffend en vernieuwend kan zijn. Denk er eens over na. (Jan 2002)

'Armen en benen'
Soms wordt mij de vraag gesteld wie zou er nu winnen, een bokser of een karateka, een judoka of een karateka. Eigenlijk is het dezelfde vraag als wie zou er nu winnen; een karateka of een karateka. Kortom het is een zinloze vraag waar je over na kan denken maar het enige antwoord dat je kan geven altijd zal moeten zijn; De beste zal winnen. Natuurlijk heeft elke sport zijn voor en nadelen en daarom zijn er tegenwoordig ook meer alround sporten zoals Yoseikan Budo en Free Fighting. Hier beperkt men zich niet tot een bepaalde stijl want zoals Bruce Lee al zei: "de beste stijl is alle stijlen en geen stijl". Ook Mochuzuki zei iets dergelijks onlangs nog in een Yoseikan Budo stage waar wij (Peter en ik) bij waren. Mochuzuki liet ook zien dat veel aanvallen en verdedigingen eenzelfde soort inzet hadden. Dit gaat te ver om dat hier uit te leggen, maar Mochuzuki liet zien dat een stoot van Karate en een inzet voor een worp in Judo een zelfde basis hadden. Karate gebruikt handen en voeten terwijl boksen alleen de handen gebruikt. Karate gebruikt stoten en trappen, terwijl Judo ook het pakken gebruikt. Karate gebruikt afstand en snelheid, terwijl Jiu Jitsu het grijpen en drukpunten gebruikt Maar er over nadenken kan natuurlijk geen kwaad.

'Om je kop te vullen, moet je hem eerst leegmaken, telkens weer'
(Bruce Lee) Een lastige dit keer. Want wat zegt deze zin nu eigenlijk. Als ik mijn 'kop' leegmaak vergeet ik toch alles en begin ik helemaal opnieuw. Tja dit is nu een zin waar je heel lang over na kan denken. En elke keer als ik er weer over nadenk begin ik weer van voren af aan. Wat bedoelde Bruce nu eigenlijk? Geinig, want in voorgaande zin, gaf ik al een beetje een antwoord. Elke keer begin ik weer van voren af aan. Hoewel tegenstrijdig, want tenslotte borduur je liever verder op wat je reeds geleerd hebt, is dit ook uit te leggen. Als je voortborduurt op iets, wordt je vaak een bepaalde richting ingeduwd, waardoor je een andere mogelijkheid zou kunnen missen. Een andere uitleg van deze zin zou kunnen zijn dat Bruce wilde zeggen dat je niet met je gedachten vol zou moeten zitten over iets waar je mee bezig bent terwijl je bijvoorbeeld met een gevecht bezig bent. Om het maar simpel te zeggen. "je denkt niet over wat zullen we eten vanavond terwijl je de mat op stapt in een finale wedstrijd. 'Met een lege geest', zei Funakoshi al in zijn boek.......

leerling en leraar
'It is important to know that even masters have masters and that we all are learners'. (Bong Soo Han - Hapkido meester) Vrij vertaald staat hier dat het belangrijk is om te weten dat elke meester een meester heeft en dat we allemaal leerling zijn. Zo heb ik jaren geleden ook eens een stukje in de Wahido (schoolblad van Taiyo) geschreven met de titel, 'Peter en Dave, leraar of leerling. In feite dacht ik er toen al over na, want al zijn wij dan de leraar op onze scholen. Wij hadden en hebben ook leraren (denk maar eens aan Nedim Köse, die ons een aantal keer per jaar les komt geven en denk aan Ino Alberga, leraar van Peter). Zelfs onze leerlingen zijn soms onze leraar omdat wij altijd van ze kunnen en willen leren. Toen ik een boek las kwam ik onder andere deze kreet tegen en ik dacht er weer over na.

Stijl
Regelmatig hoor je dat er iets anders gedaan wordt in bijvoorbeeld een bepaalde Kata. Bekend zijn bijvoorbeeld de kleine verschillen in de uitleg van meesters zoals Kase en Nakayama of bijvoorbeeld Vince Morris. Vroeger gaf ik daarover wel eens commentaar aan mijn leraar en ik denk nu dat het een vorm van rijping in de Budosport is. Het is nu eenmaal zo dat je, naarmate je langer bezig bent, je meer gaat bezig houden met verschillen in uitvoering. En als je dan rond kijkt en verschillende boeken leest en stages volgt dan kom je vanzelf bij het onderwerp; stijl. Stijl is niet alleen het verschil tussen bijv. Shotokan of Wadokai, of zelfs nog ruimer tussen Karate en Kung-Fu. Stijl is ook de verschillen in een stijl. De verschillen tussen leraren, groepen, bonden en zelfs landen. Het kan een verschil zijn in inzicht, maar ook heel simpel in de bouw van een leraar of zelfs een volk. Vergelijk bijvoorbeeld de korte technieken van Kase met de langere technieken van Enoeda. Kase was nu eenmaal een meer gedrongen en wat gezettere man. Vergelijk de korte, afgepaste bewegingen van een kleiner iemand met de vaak slungelachtige beweging van een langer iemand. Maar wat doe je nu met stijl? Is stijl belangrijk? Ik denk het wel. Als basis is het goed om op iets terug te kunnen vallen, om je ergens aan vast te grijpen en om een richting uit te gaan zodat je niet met z'n allen iets anders tijdens dezelfde les doet. Ik denk het wel. Als je bijv. met Kata wedstrijden mee gaat doen. Maar .... ik denk het nauwelijks als je Karate ziet met gevorderde ogen. Ik denk het niet als je Kumite wedstrijden draait en ik denk het zeker niet als je aan zelfverdediging doet. Stijl! Alleen het woord is al vreemd, laat staan de betekenis. Wat is nu een stijl? Bruce Lee zei eens; "De beste stijl is geen stijl en alle stijlen" en hoe vreemd dit ook mag klinken, toch denk ik dat hier de hele omschrijving van Stijl is weergegeven. Wie bepaalt een stijl, wordt het veranderd, is het effectief, is het nog up to date, zijn afwijkingen van een stijl toelaatbaar of zijn ze zelfs gewenst. Hier kan je heel lang over nadenken

Stilstaan is achteruitgaan
Stilstaan is achteruitgaan zeggen ze. Het is 98% transpiratie en 2% talent zeggen ze. Jij kan jezelf goed verdedigen zeggen ze. Je wordt dan wel minder snel, maar wat je verliest in snelheid verdien je terug in ervaring en wijsheid zeggen ze. Ze zeggen zoveel maar....ach, het is in ieder geval zo dat je hier over na kunt denken

Wel of niet mee doen aan wedstrijdjes
Ik doe niet mee aan wedstrijdjes want ik heb nog helemaal geen ervaring in wedstrijdjes. Nou dit noem ik nou iets om over na te denken. Zeg je in deze zin nu niet precies dat je nooit aan wedstrijdjes mee zal doen of is dit gewoon om te zeggen dat je niet wilt of mischien niet durft. Dat je niet durft kan ik best begrijpen. Karate is nu eenmaal geen sport waarbij nooit blesures vallen, waarbij je wel eens een harde trap of stoot te verduren krijgt, maar doe je ook geen voetbal omdat je wel eens (mischien wel regelmatig en vaker dan bij karate) een schop tegen je schenen krijgt? Dit bovenstaande is dan ook de reden dat we begonnen zijn met de jeugdcompetitie. Binnen je eigen school/groep is het iets minder eng als tegenover vreemden. Hier kan je in ieder geval wat ervaring op doen voor de toernooitjes buiten de school.

Dromen over de top
Nadenken en dromen komen soms wel heel dicht bij elkaar. Soms is het ook opeenvolgend. Ik zit wel eens na te denken over iets en voor dat ik het weet zit ik weer te dromen. Je ken dat wel, zit je na te denken over hoe je nou dat "KIME" aan moet leren in het Karate en 2 seconden later tijdens dat na- denken, droom je er al weer van hoe mooi het zou zijn als je dat beheerst en dat je dan mischien wel tot de top van Nederland of mischien wel tot de beste van de wereld zou horen. Elke keer als je logisch na denkt, besef je wel dat een aantal zaken voor jou niet meer haalbaar zijn, maar het is zo verleidelijk om dan weg te dromen naar die onmogelijke mogelijkheid!

Beter worden door er aan te denken
Ik denk vaak aan Karate. Aan alle facetten binnen en van het Karate. Op zich is dat niet vreemd zou je zeggen. Nee dat is ook zo, maar ik vraag me vaak af of het denken over Karate ook je Karate kan verbeteren. Een heel simpel voorbeeld is dat elke leraar (ook ik dus) altijd zegt dat je "zo'n Kata" altijd ook in je gedachten moet kunnen lopen. Nou ik kan je verzekeren dat dit moeilijk en zeker nuttig is. Zonder te bewegen toch een draai maken is moeilijker dan je denkt. Maar inderdaad het helpt. Zoals men zegt je moet een Kata kunnen dromen. (Was dat vroeger al niet op school ook zo?, je moet de woordjes kunnen dromen....) Maar als je nu zo'n Kata kan verbeteren door er veel aan te denken, kan je dan bijvoorbeeld ook een stoot of trap beter, sneller, krachtiger maken door er aan te denken. Er zijn mensen die zeggen dat dit wel kan, maar ja... denk er eens over na of denk er eens aan zou ik zeggen.

Verdedigen
Een verdediging die alles verdedigd. Daar denk ik tegenwoordig wel aan. Hoe komt dat zal je zeggen. Ach ik zag pas geleden een video van Vince Morris, een engelse Karate expert, die meer gebruik maakt van drukpunten en een vrij duidelijk overzicht geeft van een aantal bunkai vormen van de Kata (Dus hoe je de Kata technieken in werkelijkheid zou kunnen gebruiken). Hij gebruikte een verdedigings techniek die naar zijn zeggen altijd werkte. Maar denk ik dan, werkt het nu tegen hoge en lage stoten en slagen, tegen handen en trappen, tegen vuisten en mes aanvallen, tegen linkse en rechtse aanvallen. Ik denk dat het wel heel fijn zou zijn als dat zo is, want, en daar heeft hij gelijk in, je weet niet van te voren wat voor aanval je tegenstander inzet, dus als je je verdediging niet hoeft aan te passen scheelt dit tijd en risico. Ik denk dat het goed is, maar denk ik ook dat het mogelijk is. Denk er eens over na!

Fysiek en mentaal
Hardlopen kan je alleen met je benen doen. Je geest kan ergens anders zijn. Het is toch heerlijk om met je gedachten af te dwalen terwijl je aan het hardlopen bent. Bij Karate daarentegen moet je altijd je hersens gebruiken. Het vereist veel meer mentale discipline dan de meeste andere fysieke activiteiten. Hoe vaak hoor je niet in films "mind and body must be one". De geest en lichaam moeten een zijn. Niet alleen een en hetzelfde, maar allebei op hetzelfde doel gefocussed. De fysieke bewegingen binnen het Karate kan je niet zonder het mentale doen, of wel? Denk daar eens over na en laat me jouw ideen hier eens over horen

Gebruik je hersens
Er valt voor de meeste nu genoeg na te denken. Immers een millenium wissel maken we maar 1 x mee. Nadenken over wat we het afgelopen jaar of jaren gedaan hebben en nadenken over wat we in de komende eeuw gaan doen. Mischien wordt Karate wel een olympische sport en wil je hier wel aan mee gaan doen. Mischien ga je in 2001 of 2 of 3 wel voor je zwarte band. Mischien wordt je wel weer winnaar bij een wedstrijd of ga je proberen om dit keer wel te winnen of doe je mischien mee voor het eerst. Wie zal het zeggen en als je er over nadenkt is het eigenlijk allemaal maar betrekkelijk. Een goede gezondheid en gelukkig zijn is toch het allerbelangrijkst. Maar daar over nadenken geeft alleen maar zorgen, dus dat kan je beter niet doen. In ieder geval zeiden de Romeinen al "mens sana in corpore sano" ofwel 'een gezonde geest in een gezond lichaam'. Dus als je nog iets aan die hersens wilt hebben, blijf dan trainen.

De middelen voor het doel
Je armen en je benen zijn slechts de middelen van je lichaam om je tegenstander uit te schakelen. Dit zei Bruce Lee eens. Het gaat om de goede houding en balans van je lichaam. Als je lichaam zijn werk goed doet en gemakkelijk kan doen, kan je de middelen (handen, voeten, armen, benen) snel en efficient gebruiken. Mischien focussen wij ons wel eens te veel op de goede middelen en te weinig op het lichaam. Immers je kan bijvoorbeeld wel een hele goede zaag kopen, maar dat wil niet zeggen dat je alles ineens rechter zaagt

Bewegen of niet
Het belangrijkste bij vechten is de kunst van het bewegen op het juiste moment' (Bruce Lee in zijn boek Jeet Kune Do) Wat hij daarmee bedoeld zal misschien duidelijk zijn, maar Bruce legt dit ook nog uit en zegt hierover. 'Als je net voldoende beweegt zal je tegenstander je niet raken en als je precies voldoende beweegt zal jij je tegenstander op de juiste plek(ken) kunnen raken. Het opschrijven is simpel, het begrijpen van zoiets lijkt me simpel, maar het uitvoeren is héél, héél moeilijk. Ik vond het in ieder geval zo belangrijk, dat het zeker iets is om over na te denken.

Mokuso
Mokuso aan het begin van de les is het 'startpunt' om na te denken. Na te denken over het opzij zetten van de dagelijkse zaken en na te denken over de Karate les. Aan het eind van de les is dit andersom. Maar Mokuso is ook het 'startpunt' van NIET nadenken. 'Denken aan niets, of niet denken'. Mokuso is letterlijk 'ogen dicht' of 'niet kijken' maar figuurlijk 'je afsluiten van het wereldse'. Soms denk ik wel eens na over het NIET nadenken, maar NIET nadenken over nadenken is me nog niet gelukt.

Hoe train je
Train je je Kata nou veel of train je veel Kata? Train je je techniek hard of hard op je techniek? Train je op snelheid of snel je er doorheen? Denk er eens over na

Lichaam en geest
Veelal is een techniek of moet ik schrijven één techniek, niet moeilijk. Maar soms is een combinatie van technieken haast een hopeloze poging. Hoe komt dat nou eigenlijk. Als je een aantal keren een en dezelfde wering of stoot doet dan weet ook een beginnend Karate-ka aardig mee te komen, maar als je op één tel een aantal verschillende weringen en een stoot doet of met dezelfde arm bijv. een stoot en een empi doet, dan hebben zelfs de gevorderden er nog (veel) moeite mee. Mischien is dit omdat je dit minder vaak doet, maar mischien is het ook dat bekende japanse of chinese gezegde dat 'het lichaam en geest een moeten zijn'. En vaak denk ik; "dat is het nog net niet".

Lichaam en geest 2
Mens sana in corpore sano, een gezonde geest in een gezond lichaam. Vaak hoor je dat mensen geen tijd hebben om te trainen (1 a 2 uur per week). Ze hebben het te druk met hun werk of nig vaker met hun studie. Dat is heel begrijpelijk, Karate is tenslotte een hobby en van je study of werk moet je later of nu eten. Wat ik dan toch vaak zeg is het bovenstaande. Natuurlijk is werk en/of study veel belangrijker, maar de boog kan niet altijd gespannen zijn en ik denk... en daarvan ben ik overtuigd, dat je om beter te kunnen presteren bij je werk of in je study je tenminste 1 a 2 keer per week iets aan sport moet (gaan) doen. Maar ja... wie ben ik... of waren het toch al de vroege Romeinen/Grieken die dit ook vonden?

Tijd
Je traint weinig omdat je geen tijd hebt. Je maakt eigenlijk weinig vorderingen, je staat stil of gaat zelfs achteruit omdat je weinig traint. Je wilt meer trainen omdat je vooruit wilt , maar je hebt geen tijd. Nou als ik dan toch niets meer leer en niet vooruit ga, dan kan ik net zo goed stoppen. Maar dan train je helemaal niet. Als je vooruit wilt moet je meer trainen en als je meer traint ga je vooruit. Het is zo simpel maar......

Bal en tenen
Je geeft een Mae-geri met de bal van je voet. De meeste beginners hebben hier moeite mee en trappen met hun tenen. Als je op je tenen moet lopen heb je daar moeite mee en loop je op de bal van je voet. Dus je zegt 'loop op je tenen' en dan gebruik je de bal van je voet en je zegt 'trap met de bal van je voet' en dan trap je vaak met je tenen.