Stage van de Wereld Kamioen en de Europees Kampioen

Daniël Sabanovich en Timothy Petersen geven Kumite stage in Haarlem

Haarlem, 23 okt. Een leuke zaal en lekker dichtbij voor ons, zo'n 30 deelnemers van geel t/m zwart. Cheryl, Marsha, Dennis en Mitchel deden aan deze stage mee. Voor Cheryl en Dennis was het niet de eerste stage, maar wel de eerste Kumite wedstrijd stage van de Wereld kampioen (Daniel Sabanovich) en Europees kampioen (Timothy Petersen).
Kenmerkend voor deze kampioenen was dat ze vriendelijk tegen iedereen waren, rustige en goed uitleggende leraren De stage werd goed en rustig opgebouwd, van los maken van de benen, tot flink de knie heffen en de heupen naar voren duwen tot aan een completen mawashi, ura mawashi en ushiro mawashi toe. Daarbij werd de nadruk gelegd op het lang houden (bereik) van de trap en de later de snelle reactie. Heel mooi was het om te zien hoe Daniel en Timothy een snelle mawashi ' pareerde' met een nog snellere ushiro mawashi. Dat dit niet makkelijk was merkte we wel aan de deelnemers en ook nu nog in de les, waar we deze natuurlijk in onze oefeningen hebben meegenomen
De laatste 20 minuten waren fysiek zwaar omdat de bondscoach voor de jeugd een paar oefeningen liet doen om de benen sterker te maken om dit soort trappen te kunnen geven. Als je dan al niet zweette, werd it nu wel zeker. Een hele leuke stage waar we hopelijk met een grotere groep vervolg aan gaan geven op 24 december.

Empi in Rotterdam

Blauwe banden jeugd naar stage Nedim Köse

Zo vlak voor de kerst hadden we nog een stage voor de blauwe banden . De empi zou behandeld worden door John Mottram uit Engeland. John Mottram was meervoudig Engels, Brits en CommonWelth kampioen, dus daar viel vast nog veel van te lren. Omdat Cheryl en beide Dennissen als blauwe banden de laatste tijd toch al bezig waren met de Kata Empi leek dit een mooie gelegenheid.
Het was in de topsporthal in Rotterdam en dat bleek dus naast eht Feyenoord stadion te zijn. Hebben we ook nog effe Onno en andere toppers gezien, maar dat terzake.
Toen we binnenkwamen viel het ons op dat de leraar die daar stond wel heel erg bekend voorkwam. Het leek Nedim Kóse wel zeiden we tegen elkaar . En ja het was Nedim. We hoorden dat door paspoort problemen John Mottram op het laatste moment niet kon komen maar gelukkig was Nedim bereid om deze stage te geven.
Nou hadden wijzelf al regelmatig training van Nedim gehad, dus we wisten dat het goed zou komen. En inderdaad, na een warming up begon Nedim met stukjes training waarbij je stap voor stap de moeilijke punten in de Empi oefenden.
Na stukjes werden deze langzamerhand aan elkaar geknoopt en duidelijk was dat het voor de vele leerlingen behoorlijk zwaar was. De beenspieren werden behoorlijk op de proef gesteld en ook de balans moest menig maar met moeite worden gezocht.
Steeds meer pasten de stukjes in elkaar en uiteindelijk werden delen van de Kata achter elkaar gelopen tot aan het eind een flink aantal keren nog de hele Kata.
Cheryl, Dennis en Dennis hadden er veel van geleerd en ook ik, als toeschouwer had weer een paar leuke dingen bij geleerd en ook wat handige tips gekregen. Kortom, zeker de moeite waard en binnenkort hopen we Nedim weer bij ons te mogen begroeten

Stage Vince Morris

Kyushu, drukpunten, Karate

Nijmegen, zondag 18 april hadden we, Peter en ik, een stage van grootmeester Vince Morris Vince Morris is hier voornamelijk bekend om zijn Kyushu , drukpunten, Karate. Sensei Morris heeft veel onderzoek gedaan naar de praktijk situaties en de bunkai van Kata. Naast het bekende Karate, de trap, stoot en verdediging heeft Vince Morris meer gekeken naar het grijpen, klemmen, werpen etc. Het close combat. Zijn mening is dat je met het ‘gewone’ heden ten dage Karate alleen in wedstrijden kan scoren, maar niet op straat. Niet alleen in de dojo, maar ook op straat kan Vince Morris zich goed redden en niet voor niets geeft hij zowel in Engeland als Amerika de politie ook training. Nou een training was het. Alhoewel we zelf veel met bunkai en zelfverdediging bezig zijn in onze school, kan je van sensei Morris nog heel veel leren. Soms zijn de simpelste dingen vaak de beste, maar soms werd het wel wat complex. In ieder geval waren we na zo’n 2 x 1,5 uur weer een flinke ervaring rijker. In onze school zullen we dan ook regelmatig een aantal van deze oefeningen gaan doen of in ieder geval delen daarvan. Dit is voornamelijk voor de senioren omdat een aantal van deze combinaties best wel gevaarlijk kunnen zijn voor de jeugd. Maar dat je een scala van mogelijkheden hebt om je echt te verdedigen is nu wel duidelijker geworden, al blijft natuurlijk dat je dit soort dingen moet kunnen dromen (duizenden keren oefenen) voordat je het ook echt kunt gebruiken. In ieder geval is het wel belangrijk om de ‘rules of combat’ te kennen. Maar daar over in de Wahido meer.

Goede sfeer bij een geslaagde wedstrijdstage

IMAF organiseert wedstrijdstage voor jeugd

Amsterdam 14 februari 2004. zo'n 45 kinderen uit diverse scholen waren naar sportschool Pancration gekomen (de school van Tom Harinck en Chris Dollman) om een wedstrijdstage binnen de IMAF te volgen. Een drukte van belang en naast de 9 leerlingen van Taiyo waren er oa leerlingen uit Rijnsburg uit Amsterdam en Limburg.
Van onze school waren Cheryl , Dennis van Hal, Dennis de Jong, Nicky, Ramon, Gerard, Mick, Stefan en Joost naar deze stage gegaan. En.. het werd een leuke stage.
De leraren en leerlingen werden zodanig verdeeld dat ze niet van hun eigen leraar les kregen en zo was het dat wij leerlingen uit Amsterdam en Limburg les gaven en Bert, Cees en Frank de leerlingen van Rijnsburg en Taiyo.

Na een korte warming up van Bert gaven om de beurt Richard, Peter en ik zo'n 15 minuten les. Goed opgebouwd en flink pittig brachten de meeste leerlingen al gauw op een verhoogd zweet niveau. Na een uur flink hard trainen was er een welverdiende rust van eigenlijk 20 minuten maar omdat de leraren nog iets met elkaar hadden te bespreken werd het een half uur.

Daarna was het de tijd voor wedstrijdjes. De ruimte werd verdeeld in 4 kleine shiao's en de groepen meisjes en jongens in ongeveer 4 gelijke groepen van 11 meisjes en ongeveer 3 x 10 jongens. Iedereen sparde minimaal 2 a 3 partijtjes terwijl de leraren fungeerde als scheidsrechters. Het ging prima en wat ik het leukste vond is dat de grotere en zwaardere jongens zich keurig inhielden als ze tegenover een kleinere leerling stonden. Het werd daardoor een gezellig en sportief toernooitje.
Om even over half vier was het afgelopen en kreeg iedereen een mooi certificaat van deelname. Al met al een hele leuke stage en een goede training. Zeker voor herhaling vatbaar. Hopelijk gaan er dan nog meer leerlingen mee

Stage Michaèl Milon

3 uur bij de 3-voudig Wereldkampioen Kata

Rotterdam 14 juli, met 5 mensen waren we naar een unieke stage gegaan van de wereldkampioen en bondscoach van Frankrijk, Michaèl Milon. De stage was van half 3 tot vier uur en van half 5 tot zes uur. Een pittige stage maar in één woord geweldig. Milon, een vriendelijke persoonlijkheid met voldoende inzicht en humor om er een enerverende stage van te maken. We begonnen met een aantal basistechnieken, waar we later in de tijd zagen dat het allemaal onderdelen waren van de Kata: Gangaku. De basistechnieken combinaties werden in eerste instantie op rustig tempo en daarna met steeds grotere snelheid uitgevoerd. Om alles in zijn geheel te zien werd tussen door het stukje uit de Kata gelopen. Daarna werd er met een partner de Bunkai geoefend zodat je duidelijk zag en voelde waar bepaalde technieken uit die Kata voor bedoeld waren. Milon gebruikte de woorden effectief en attitude (waarmee hij uitstraling en houding bedoelde) dan ook regelmatig. Aan het eind van de anderhalf uur hadden we dan ook alle stukjes uit die Kata gedaan en geoefend, zowel de techniek combinaties, de Kata als de Bunkai. Dit alles met een behoorlijk tempo en vandaar dat na het eerste deel mijn Karate-gi al als een natte dweil aanvoelde.

Na de nodige sportdrank en een kort half uurtje rust, waarbij de natte pakken weer wat koud waren geworden, begonnen we weer met een voorzichtige warming-up. De spieren werden wat slapper en vermoeider naarmate we de 2e sessie vorderden. Op dezelfde manier als de vorige sessie werd deze keer de Kata Unsu behandeld. Deze Kata heeft Milon 3 x in de finale gelopen en telkens met veel applaus en hoge punten gewonnen. Je kan dus wel zeggen dat dit zijn favoriete Kata was. En dat was dan ook te merken, met veel vuur en overgave leerde Milon ons deze Kata, de technieken en de bunkai. Allerlei handige bewegingen om je de technieken eigen te maken en samen met je partner de diverse zaken te oefenen. Alleen al aan de opening kon je zien dat er over na was gedacht. Met bunkai die straalde van de innovatie en effectiviteit oefende we soms tot het uiterste van ons kunnen. Dat het pak daardoor nog natter werd behoefd natuurlijk geen toelichting.

Met zoveel energie en passie behandelde de franse bondscoach de stof dat het al weer tijd was voordat hij alles had kunnen laten zien en behandelen. Alhoewel hij om 18.00 uur de zaal uit moest zijn moest en zou hij toch nog even dit en dat laten zien en moesten we toch nog een keer en daarna nog één keer de Kata lopen. Eerst nog even goed en daarna met efficiëntie en attitude. Na nog wat flessen sportdrank en een heerlijke douche keerde we moe maar zeer voldaan naar huis. Ondertussen hadden we nog met Nedim Köse gesproken en hem weer gevraagd om bij Taiyo in oktober /november wee een van zijn geweldige stages te komen verzorgen. Hij wilde dat graag doen. Kortom een fantastische stage waarin we een hoop hebben geleerd.

Wederom stage Nedim Köse

Taiyo haalt top van de wereld naar Lisse

Lisse, 26 november 2000, Voor de 4e keer had Karateschool Taiyo Nedim Köse uitgenodigd voor een stage van deze top karateka. Vorig jaar tijdens zijn stages hebben we tijdens de eerste stage Unsu en Empi behandeld. Tijdens de tweede was dit Gojushiho-sho en Bassai-dai alsmede een begin van de Sochin. Daarna was het de beurt aan de Sochin en Nijushi-ho. En nu dan de Kanku-sho en wederom de Gojushiho-sho. Voor de mensen die nog geen bruin of zwart hebben zijn dit waarschijnlijk namen die helemaal niets zeggen. Deze Kata zijn namelijk de hogere kata, voor zwarte band en hoger maar ook vaak voor wedstijdmensen. De stage begon om 10.00 uur en er waren zo'n 10 bruine en zwarte banden voor uitgenodigd en gekomen.

Nedim Köse is niet zomaar iemand voor de nederlandse karate wereld. Hij is de enige nederlander die ooit in de finale poel heeft gestaan in de wereld. Naast Japan zijn Frankrijk en Italie ook toplanden, zo is de Fransman Milon al een aantal jaren de nr 1 van de wereld. In ieder geval kan elke nederlandse karateka nog heel veel leren van Nedim die al vele jaren aan de nederlandse top staat. Taiyo is altijd bezig geweest en nog bezig om de kwaliteit binnen de school op internationaal niveau te brengen. De leraren beperken zich niet tot het gemiddelde binnen hun eigen bond, maar proberen ook voor zichzelf en hun leerlingen continue te streven naar een hoger gelegen doel. Regelmatig gingen en gaan ze naar diverse stages van soms hele bekende japanse leraren of andere zeer goed bekend staande karateka's uit binnen en buitenland. De school is mede daarom regelmatig succesvol bij wedstrijden (zo ook nog 2 weken geleden, waar binnen het Kata 1 jeugdlid een 1e prijs haalde en bij het Kumite (vrij vechten) 1 jeugdlid een 1e en een senior lid een 2e prijs weghaalde bij een landelijk toernooi. ) en staat binnen hun eigen bond bekend om het hoge niveau.

De stage was zoals gewoonlijk lekker pittig, het was de bedoeling van Nedim om zoveel mogelijk informatie te geven over de internationale standaarden in het Kata en de vernieuwingen, maar daarnaast was het ook de bedoeling dat een ieder zichzelf 'maximaal' inzette en zich gaf voor de volle 100%. Alleen dan kan je voelen hoe het is om zo'n kata te beheersen en waar de moeilijke stukken zitten. Het eigenlijk japanse manier van 'nog één keer' hoorde je dan ook menigmaal en gezien het feit dat het allemaal mensen waren die dit uit overtuiging deden werd er behoorlijk gezweten. De verfrissing in de pauze na ongeveer 1uur en 15 minuten was dan ook zeer welkom. Het tweede uur werd gebruikt om de 2e Kata te behandelen. De Kata waren echte wedstrijdkata die ook op deze manier werden gelopen en geoefend. Er zit nogal eens verschil in zo'n schijngevecht tussen een examen en een wedstrijd. Bij wedstrijden gaat het meer om de snelheid en kan je ook iets meer je eigen fantasie erin verwerken, terwijl je bij het examen meer de netheid/strakheid moet benadrukken , terwijl je precies volgens het boekje de Kata moet lopen. In ieder geval een schitterende stage en we zijn er zeker van dat hier ook wel een vijfde zal volgen.

Danstage Noordwijkerhout, Een genot om te geven

Taiyo 28 oktober 2000, Wat is er nu mooier dan een stage geven aan een groep echt gemotiveerde mensen die er echt zin in hebben en 100% achter hun Karate staan? Nou niets dus! En deze groep gemotiveerde mensen die zich voor 100% gaven had ik dus tijdens de danstage van 28 oktober in Noordwijkerhout. 4 Dames en 6 heren waren om 1300 uur aanwezig. Twee uit Ede, een uit Deventer, vier uit Rijnsburg en drie uit Noordwijkerhout De bedoeling (voor mij) van deze danstage was om een aantal hogere Kata voor de zwarte band te behandelen. Niet om alle Kihon te doen of de Ippon Kumite, niet om alle Kata te laten lopen maar om een drietal Kata tot in de puntjes proberen te ontleden.

BASSAI-DAI

Na de warming up begonnen we met de Bassai-dai, de eerste keer liepen we deze Kata helemaal in een rustig tempo, zodat ik kon zien of iedereen het figuurtje hetzelfde liep. Daarna een keer met wat pit. Dit om tempo te bepalen en te kijken waar de grootste 'slordigheden' lagen. Daarna gingen we de Bassai-dai in kleine stukjes doen. De Kata werd verdeeld in 4 stukken, die zowel langzaam als snel gelopen moesten worden. Het belangrijkste bij deze Kata is mischien wel de opening. Tenslotte is deze Kata vertaalt "binnendringen van het fort". Maar ook de snelle draaibewegingen en de enorme KIME die erin hoort is essentieel. Door zoveel mogelijk aanwijzingen te geven en zaken voor te doen, werd geprobeerd om begrip te krijgen voor deze Kata. Een Kata moet je voelen en het moet meer zijn dan een figuurtje. Een Kata moet je beleven. Natuurlijk waren er kleine verschillen in de uitvoering van de Kata. Helemaal niet erg als je maar weet waar je mee bezig bent. Ik gaf aan dat je een Kata niet domweg als een figuurtje moest zien en dat ik de kleine verschillen geen punt vond als je maar wist waar je mee bezig was en waar het voor diende. Naar mijn idee is een techniek, indien technisch goed uitgevoerd, pas fout als je niet weet wat je doet. Daarom probeerde ik zoveel mogelijk uit te leggen waarom zaken op een bepaalde manier werden gedaan.

EMPI

Na ongeveer 40 minuten flink aanpoten gingen we gelijk door met de Empi. Ook deze werd na 2 keer geheel lopen in stukjes behandeld waarbij bij deze Kata de nadruk werd gelegd op het spannen en ontspannen, vanuit niets naar 100%. Een prachtige Kata, waar je echt helemaal in op kunt gaan. Aan het eind van al deze stukjes werd deze Kata nog 2 x voluit gelopen. Daarna was het pauze waarbij iedereen even een frisse sportdrank werd aangeboden.

KANKU-DAI

Het liep al wat uit, maar toch besloten we om even voor half drie nog de Kanku Dai te gaan doen. Dit is natuurlijk een lange Kata, maar tevens een Kata waarbij eigenlijk alle voorgaande Kata in zitten. De Heians en Bassai-dai zitten hier in kleine stukjes verwerkt. Dit maakt het natuurlijk extra moeilijk, maar wat naar mijn idee de essentie bij het lopen van deze Kata is, is 'het spannend' houden. Vooral de '2e helft' van de Kata ontaard vaak in een 'hé, hé, ik ben bekaf' verhaal. Het is dan ook de langste Kata en het valt niet mee om de hele weg 100% te gaan. Ik zeg dan ook altijd dat je wat moet over houden voor het 2e stuk. Deze Kata is een prachtig voorbeeld van verschillende kleine 'gevechten'. Het is een Kata waarbij je met alleen het figuurtje kennen eigenlijk niet veel verder komt. De spanning gaat er dan af. Alleen als je constant bij elk stuk een nieuw gevecht begint, blijft het een mooie Kata In ieder geval werden ook hier wat stukken behandeld. De tijd vloog echter en voordat we het wisten was het al tegen half vier. We besloten te stoppen en ik zette voor een ieder nog een bakkie koffie. Na nog even napraten ging iedereen weer huiswaarts. Zoals gezegd, ik vond het een hele leuke en nuttige stage en het komend jaar wil ik er best meer gaan geven.

Danstage Ede door nieuwe technische leiding IMAF

Physical Sport, 15 april 2000, Cees van der Wal en mijzelf (Dave Porcelijn) voor het eerst als Technisch Directeur en Commissaris Karate bij de IMAF verzorgden op deze dag hun eerste Dan stage. Een 20 bruine en zwarte banden hadden zich ingeschreven en waren verzameld in de prachtige sportschool van Physical Sport in Ede.

KIHON

Na een korte warming up ging Cees direct over op de basis Kihon. Hij besteedde veel aandacht aan de juiste uitvoering van de standen, stoottechnieken en traptechnieken. Niet alleen het praktijk stuk werd geoefend, Cees legde ook duidelijk uit waar je bij deze zaken op moest letten. Om maar een van de kernwoorden te noemen, 'verbinding', waarbij Cees dan meestal doelde op de teruggetrokken arm tegen je aan houden en niet los laten.
Het bewegen en staan in zowel zenkutsu als kokutsu dachi werd duidelijk voorgedaan en voorzien van nuttig commentaar.
Na een dik half uur nam ik het even over voor de Renraku-waza. Deze 4 stuks werden in een hoog tempo gelopen tot aan de pauze.
De zaal en de mensen werden vochtig en om even voor twee uur besloten we om 10 minuten pauze te houden.

KATA

Na de pauze werd de groep gesplitst en hoewel er maar weinig zwarte banden waren, ging een groep de 1e dan Kata doen terwijl de zwarte banden naar boven gingen om daar de 2e dan Kata te oefenen
Cees nam de bruine banden voor de eerste helft van dit stuk voor zijn rekening en behandelde daar de Heian, Tekki en Bassai -Dai. Ikzelf ging naar boven en nam de Tekki-nidan, Bassai-sho en Gangaku door. Om even over half drie, wisselden Cees en ik .Cees behandelde de Sanren kumite alsmede wederom de hogere kata terwijl de bruine banden de Empi liepen. Eerst een keer helemaal en daarna in stukjes. Deze stukjes werden meerdere malen gelopen

INZET

Wat opviel was de enorme inzet van alle leerlingen. Het zweet brak hun vaak aan alle kanten uit en men kwam ook echt om te trainen. Koud was het niet in de zaal, maar niemand trok zich daar iets van aan.
Wat mij verder opviel was het toch vaak grote verschil op sommige momenten in een Kata. Ook daar had niemand problemen mee en eerlijk gezegd is dat ook niet zo belangrijk. De Kihon, basis, dat moet goed en gelijk zijn. Want zoals Funakoshi al zei: Je moet eerst het alfabet leren voordat je woorden en zinnen gaat schrijven en lezen. Leer eerst de basis en daarna pas je het karate aan (binnen natuurlijk een bepaalde afspraak) aan je eigen kunnen en ideen.

Al met al hoop ik in de toekomst meer dan/kata stages te gaan geven en ik hoop dat dan de opkomst ook zo groot is

Stage Nedim Kose

Noordwijkerhout 14 november. Op een ijskoude vloer was voor de 2e keer uitgenodigd Nederlands Kata Kampioen en nummer 8 van de wereld Nedim Kose. Na de eerste perfecte stage waarin we de Kata Empi enUnsu , hadden gedaan, zouden we dit keer de Gojushiho-sho , Sochin en Bassai Dai doen. De nadruk werd echter gelegd op de eerst genoemde. We hadden dit keer niet alleen mensen van Sportschool Rijnsburg onder leiding van Richard Pet en Hillegom, onder leiding van Tammo Peters, maar ook Technisch Directeur Karate en Commissaris Karate IMAF Nederland , Wally Keuter en Joop Draaijer als onze gasten. Na een vrij lange warming-up wat vanwege de koude vloer wel nodig was, gingen we weer van start De snelheid, kracht en souplesse van Nedim bleven ons weer verbazen. Na een uur Gojushiho-sho, hielden we een korte pauze. Even later begonnen we aan de Sochin, echter de meerderheid van de deelnemers, voornamelijk de bruine banden, kenden deze nog niet. Vandaar dat we ongeveer een half uurtje later over gingen naar de Bassai dai. Na twee uur flink aanpoten gingen we bezweet maar zeer voldaan weer naar huis, met de zekerheid dat we Nedim ook in het jaar 2000 nogmaals zullen uitnodigen.

Stage Papendal

Arnhem, Papendal 12 december. TAE-BO daarmee begonnen we als warming up deze wederom geslaagde stage van alle Budo Sporten binnen de IMAF. Ik zeg alle omdat dit jaar voor het eerst het Budo Yoseikan vertegenwoordigd was. Men kon wederom in zijn eigen sport en /of in een andere sport gaan oefenen. Karate, Judo, Aikido, Jiu Jitsu en dit jaar dus ook het Budo Yoseikan.
De stage begon al om 10 uur en dus moesten wij leden van Taiyo om half acht 's morgens vertrekken. Fabienne, Dennie, Harm en Sebastiaan waren de enige karateka<'s die mee gingen. Wederom een treurig iets dat er zo weinig mensen mee gingen. Maar ik hoop dat er 07 mei veel en veel meer mee gaan, want leuk is het wel. Je traint gewoon lekker en je leert soms weer wat nieuwe dingen. Maar zoals ik al zei, op de opzwepende klanken van de muziek en de mogelijk nog opzwependere toon van John de Boer, die door de microfoon, keurig in pak, weer iedereen liep aan te moedigen om nog beter mee te doen, deden we de warming-up met Tae-Bo. Een hele leuke start.
Daarna gingen de Karateka;s op de harde vloer en de andere sporters werden verdeelt over de mat. De karateka's werden verdeeld in bruin en hoger en alles tot en met blauw. Bruin en hoger gingen Kata en de bunkai daarvan trainen bij de belgische 6e dan. Vanwege ziekte van Joop Draaijer kreeg ik alles tot en met blauw. Dus van wit tot en met blauw in zowel de jeugd als de senioren catagorie. Dat viel niet mee omdat de een pas 6 weken op karate zat en dus bijn nog niets kon ,terwijl de ander senior blauwe band, eigenlijk liever de wat hogere en meer gevorderde dingen wilde oefenen. Hoe vind je nu een middeweg, waarbij de hogere zich niet vervelen en de lagere toch nog mee kunnen doen. De eerste 2 uur had ik daar een goede oplossing voor. Na een extra warming up met veel Kihon combinaties, waarbij je als witte band, gewoon wat minder kon doen, heb ik het grootste deel van de ochtend sessie besteed aan zelfverdediging. Hier kan de hogere graad, wat meer in gooien en meer zijn of haar fantasie gebruiken terwijl de nieuwkomer, rustig kan oefenen. De sessie eindigde ik op verzoek met de Tekki shodan. Voor de groene en blauwe banden heel leuk, maar ik merkte dat de rest daar toch wat moeite mee had.
De middag werd begonnen met een leuke demonstraie van het Budo Yoseikan. Vooral het Sutemi gedeelte, waarin men zichzelf laat vallen om de ander uit balans te brengen en over zich heen te werpen alsmede het zwaard gedeelte vond ik erg leuk om te zien. Het Budo Yoseikan is eigenlijk een sport waarin alle budo sporten zijn vertegenwoordigd. Mischien als enig puntje is dat ik denk dat je heel goed moet uitkijken dat je overal wat van weet ,maar eigenlijk nergens voldoende in gespecialiseerd bent. Al kan ik dat van sommige van de goede demonstratie mensen niet zeggen, want daar zaten hele goede tussen.
De middag sessie moest ik weer met de zelfde groep doen, dat was natuurlijk niet zo leuk, maar goed ik probeerde er het beste van te maken. Een aantal waren naar andere sporten gegaan. Na te zijn doorgegaan met de Tekki, besloot ik om een Heian te doen. Een keer of wat de 4e Heian , een stukje bunkai daarvan en daarna weer wat Kihon. Na ongeveer een uur in de 2e sessie wilde nog een aantal mensen naar het Budo Yoseikan. Ik hield een kleine pauze en het laatste uur deed ik wederom zelfverdediging. Al met al toch wel een goede ervaring.

De top van de Wereld , Perfecte stage door Nedim Köse

Noordwijkerhout, 30 mei 1999, voor ons een hele belangrijke dag. Die dag kregen wij, de bruine en zwarte banden, een Kata stage van een van de beste Karateka’s op KATA gebied van de wereld. Nedim Köse, een nederlandse karateka die behoort bij de beste 10 Kata mensen van de wereld en de nummer 1 is in Nederland. Met een aantal zwarte banden uit onze groep waren we al eens bij een stage van Nedim geweest en over zijn Kata waren we toen al laaiend enthousiast. Het was toen wat jammer dat het zo vreselijk druk was. We besloten daarom om hem eens uit te nodigen voor een stage bij ons voor een beperkte groep. Jan Boomsma, Tammo Peters, Jeroen van Evert, Richard Pet, Danusia Hendrikx, Dennie Philippo en Leo Star waren naast ons (Peter en Dave) aanwezig. Na een korte kennismaking deden we de warming up. Reeds hierin zaten al een aantal leuke dingen die we in de toekomst ook zullen gaan gebruiken. Voor de pauze werd de Kata Empi behandeld. In plaats van de Kata gewoon steeds te lopen begon Nedim met een aantal Kihon oefeningen die later in de Empi gebruikt werden. Hier gaf hij goede tips en voorbeelden, waarna stukjes uit de Kata de ene keer langzaam de andere keer heel snel werden geoefend. Na de pauze waar Peter voor de nodige frisdrank had gezorgd (en nodig was het echt wel) gingen we door met de Unsu. Natuurlijk eerst weer een korte warming up. Ook deze Kata werd perfect behandelt en geoefend. Kortom het was naar mijn idee een perfecte stage, die gelukkig ook nog op video is gezet, zodat we een aantal belangrijke verbeterpunten nooit kunnen vergeten. Op 14 November hadden we Nedim weer als gastleraar. In een volgende versie , hier een verslag van.

Stage in Amstelveen

TAI-Jutsu een combinatie van Karate en Jiu-Jitsu

Amstelveen 1 maart. De Dojo van Cees Buenting (7e dan Judo en voorzitter van de IMAF) was de plaats voor deze vrij unieke stage. Tenminste op papier. Helaas was ik de enige van onze sportschool die daar naar toe ging, maar ik hoopte daar iets te leren wat ik ook op onze school kon gebruiken. De opkomst was vrij groot. Zo’n 25 a 30 man in een zaaltje iets kleiner dan het stuk sporhal wat wij gebruiken in Warmond. En daarmee was het dus aardig vol. Zowel Karateka’s Judoka’s en Jiu-Jitsuka’s waren er aanwezig. Het begon met een pittige warming up van zo’n 20 minuten waarna ik al behoorlijk aan het zweten was. Na veel bokspringen en valbreken was ik blij dat 6e dan Jiu-Jitsu Fred van de Heyden eindelijk iets voor ging doen zodat ik een beetje bij kon komen. Een 7 a 8 tal verschillende oefeningen hebben we in die 2 uur gedaan. Helaas vond ik er weinig Karate elementen in terug. Naar mijn idee was het voornamelijk Jiu-Jitsu en ondanks dat dat heel leerzaam was, was het toch niet in lijn met de verwachting die ik had toen ik er naar toe ging. Het grootste deel van de tijd werd besteed aan diverse verwurgingen en klemmen die weliswaar heel goed gebruikt kunnen worden na een stoot naar het hoofd of op het lichaam, maar die naar mijn idee zoveel training en herhaling van die training vragen dat het niet een twee drie is aan te leren. Om hier echt gebruik van te kunnen maken moet je echt op Jiu-Jitsu en dit regelmatig doen. Het was een leerzame maar vooral pijnlijke stage en terwijl ik dit schrijf voel ik dan ook mijn nek, rug, benen en armen me pijnlijk aan deze stage herinneren